یک توضیح:در این پست نام و محل استقرار برخی از اقوام قدیمی ساکن فلات ایران ذکر شده و در مورد برخی از تمدن ها اطلاعات مختصری هم درج شده است.
نام برخی از اقوام:
1.لولوبی که شامل بخش وسیعی از بالای رود دیاله ی عراق تا دریاچه ی اورمیه است که در هزاره ی دوم ق.م می زیسته اند و به دامداری مشغول بوده اند و همچنین یکی از مسائل مهم این قوم نبرد طولانی با حکومتهای میان دورود بوده است.
2.گوتی که در مجاور لولوبی و در منطقه ی استانهای آذربایجان و کردستان واقع است و مانند لولوبی در هزاره ی دوم ق.م می زیسته و شغل دامداری داشتند.
3.کاسی(کاشی)که محل سکونت آنها در دامنه های زاگرس و احتمالا قبل از سکونت در زاگرس در منطقه ی جنوب غربی دریای خزر بوده است.پیشه ی آنها دامداری و هم زمان با لولوبی و گوتی هستند.
4.مانایی ها که در منطقه ی آذربایجان کنونی و در هزاره ی اول ق.م زندگی می کرده اند و پیشه ی آنها دامداری و کشاورزی بوده و یکی از مسائل مهم این قوم به وجود آوردن اولین اتحادیه ی نظامی علیه آشور بوده است.
همچنین از اقوامی مثل آمردها و کادوسیان و... که هم زمان با اقوام ذکر شده بوده اند اطلاعات کاملی وجود ندارد.
نام برخی از مکان های محل استقرار و ویژگی تمدن اقوام بومی:
1.تپه ی گوران(60 کیلومتری جنوب شرقی کرمانشاه)که دست آوردهایی مثل ساخت ابزارهای تولید کشاورزی و ساخت خانه های گلی با خشت های دست ساز و همچنین استفاده از ظروف سفالی را داشته اند.
2.تپه ی علی کش(نزدیک رود میمه در استان ایلام)که کوچنشین کشاورز و دارای روابط اقتصادی با مکان های دوردست بودند.
3.تپه ی گنج دره(بین راه هرسین و کرمانشاه)دارای ظروفی سفالی و خانه های گلی و خشتی با دیوار و کف کاه گل.
4.گوی تپه(آذربایجان)استفاده از ابزارهای مسی و ظروف سفالی با نقوشی از انسان.
5.تپه ی گیان(نزدیک نهاوند)ظروف سفالی و فلزی با نقوش تزیینی.
6.تپه ی سلدوز(جنوب دریاچه ی اورمیه و شرق نقده)استفاده از ابزارهای کشت غلات و بافت حصیر و سبد و ساخت زیورآلات از رگه های مس طبیعی و همچنین استفاده از ظروف سفالی و سنگی.
7.تپه ی زاغه(بخش جنوبی دشت قزوین)ظروف سفالی و خانه های خشتی و گلی با چهار دیوار که یکی از دیوارها با خانه ی مجاور مشترک بود.
8.تپه ی سنگ چخماق(شمال شاهرود نزدیک بسطام)که دارای اشیای استخوانی سفالی و شیشه و سنگ است.
9.تورنگ تپه(17 کیلومتری شمال شرقی گرگان)ظروف سفالی نقشدار و رنگ آمیزی شده سفال لعاب دار با نقش های تزیینی.
10.تپه ی مارلیک(گیلان دره ی گوهر رود)وجود آثاری از جنس مفرغ طلا و نقره که شامل جامها پیاله ها تندیسهای کوچک از انسان و حیوانات است.احتمالا ساکنین مارلیک از اقوام باستانی آمردها(امردها)بوده اند که در مقابل هجوم مکرر آشوری ها آن منطقه را ترک کرده و به سیلک مهاجرت کرده اند.
11.تپه ی سیلک(نزدیک کاشان)که قدمت آن به هزاره ی اول و دوم ق.م باز میگردد.شهرت سیلک بیشتر به واسطه ی کوزه ها و دیگر ظروف سفالین رنگین و منقوشی است که در حفاری ها بدست آمده است تزیینات این ظروف یا به شکل هندسی است یا نقش جانوران همچنین اختراع چرخ سفال گری و تولید انبوه سفال و صدور ان از دیگر ویژگی های هنر سفال گری در سیلک است علاوه بر هنر سفالگری ساخت سر مته از رگه های طبیعی مس و کشف وذوب فلز و ساخت زیورآلات مسی و قالب گیری فلزات از دیگر دست آوردهای تمدن سیلک است.
1۲.شهر سوخته(55 کیلومتری زابل)که قدمتش به هزاره های چهارم و سوم پیش از میلاد میرسد و مهمترین محل استقرار و در حقیقت پایتخت منطقه در دوران مفرغ است.در لوحهای سومری که در آنها فهرستی از شهر هایی بود که از آنها واردات داشتند از شهری به نام ارمته نام برده شده که احتمالا همان شهر سوخته است اما بر سر این موضوع اختلاف وجود دارد همچنین کشف لوحی به زبان ایلامی نشان میدهد که شهر سوخته مرکز ارتباطی غرب و شرق فلات ایران بوده است.دوران شکوفایی این تمدن بین سالهای 2500-2200 ق.م بوده است که شهر در حدود 55000نفر جمعیت داشته است که شامل دو گروه عمده ی کشاورز و صنعتگر بوده اند همچنین از مهمترین آثار معماری مشکوف در شهر سوخته خانه های موسوم به پلکانی و بنای کاخ سوخته است.از دیگر شگفتی های شهر سوخته می توان به موارد زلر اشاره کرد:
1.اولین جراحی مغز در 4800سال پیش
2.تولید کفش و وجود صنعت کفاشی
3.کهن ترین انیمیشن(جان بخشی)و تصویر متحرک مربوط به یک بز
4.یک خط کش باستانی با دقت نیم میلی متر
5.استفاده از قطعات چوبی ای که به یک نوع بازی شطرنج شباهت دارد
6.وجود لوله های سفالی که به جهت آبرسانی و دفع فاضلاب بوده است
7.صنایعی مثل مهر سازی مرمرکاری و حصیر بافی و...
مهمترین عوامل نابودی شهر سوخته حمله ی اقوام مهاجم همسایه تغییر مسیر رودخانه ی هیرمند و همچنین آتش سوزی که عامل نام گذاری این مکان به شهر سوخته شده است را میتوان نام برد.
|
+| نوشته شده توسط
GALAXY در دوشنبه یکم آذر 1389
|